Państwo

Pojecie polityki wywodzi się z języka greckiego i oznacza mnogość i różnorodność. Polityka najczęściej rozumiana jest jako sztuka rządzenia państwem. Stawia ona sobie za zadanie dobro społeczne jako najważniejszy cel.
We współczesnych nam czasach definicja polityki oznacza kompromis uzyskany poprzez uzgadnianie najważniejszych interesów dotyczących określonego społeczeństwa. Jest to sztuka osiągania wspólnego celu nawet jeśli jest on sprzeczny z punktem widzenia znacznej części tej społeczności. Osiągnięcie wytoczonego celu jest możliwe dzięki wykorzystaniu specjalnych instrumentów. Polityka najczęściej wykorzystuje perswazje, manipulacje, przymus, przemoc, negocjacje oraz kompromis. Polityka dąży do ochrony ładu społecznego, który jest najbardziej korzystny dla tej grupy społecznej, która posiada największe znaczenie ekonomiczne a także znaczną pozycję na tle pozostałej społeczności. Tak naprawdę nie ma polityki, która by przyniosła równą korzyść dla każdej grupy społecznej należącej do jednego państwa czy społeczności.

Na przestrzeni dziejów wielu filozofów oraz teoretyków nauk społecznych usiłowało wskazać według ich zdania najbardziej pasującą do zasad, którymi kieruje się polityka definicję. Arystoteles, Max Weber czy profesor Kazimierz Opałka to jedni z niewielu , którzy zmierzyli się z najbardziej poprawnym określeniem definicji polityki. Waga i znaczenie polityki dla każdego państwa oraz społeczności spowodowało wykształcenie się nauki społecznej, która związana jest  z działalnością polegającą  na sprawowaniu władzy politycznej i  jej wpływem  na życie społeczne.
Polityka może być rozumiana jak sztuka dążenia do wzięcia czynnego udziału we władzy a także szansa wywierania wpływu na jej podział w zakresie państwowości, wewnątrz określonej organizacji a nawet grupy społecznej. Ta definicja dotyczy również areny międzynarodowej dając podstawę do prowadzenia polityki zagranicznej, międzypaństwowej. Przyjęcie tak rozumowanej polityki wyjaśnia pojawienie się jej zasad w każdej dziedzinie życia społecznego. Prowadzona jest polityka mieszkaniowa, polityka społeczna, polityka ochrony zdrowia czy nawet polityka dotycząca edukacji. Także finanse rozdysponowywane są przy uczestniczeniu zasad polityki. Finansiści oraz politycy wykształcili w czasach współczesnych pojecie polityki finansowej, budżetowej, podatkowej a nawet monetarnej.

Każde państwo ma określone cele a także interesy zagraniczne. Realizuje je właśnie za pomocą polityki zagranicznej. Wszystkie zagraniczne cele są ściśle związane z polityką wewnętrzną każdego państwa. To od sytuacji wewnątrz państwa uzależniony jest przede wszystkim kierunek jaki przybiera polityka zagraniczna.
Polityka zagraniczna przede wszystkim realizuje interes narodowy przejawiający się głównie w celach ideologicznych oraz korzyściach ekonomicznych na arenie międzynarodowej. Ponieważ nie zawsze jest to zgodne  z interesami innych państw musi podejmować odpowiednie działania by móc zrealizować zamierzone zadania. Polityka zagraniczna ma możliwość wykorzystywać albo pokojową współpracę z innym krajami w formie dyplomatycznej albo może wywierać na nie nacisk przez wywołanie działań wojennych, wyzysk i cały wachlarz działań związanych z agresją.

Państwo upoważnia zgodnie z wewnętrznymi regulacjami prawnymi organy, które maja za zadanie prowadzenie jego polityki zagranicznej. W Polsce polityka na arenie międzynarodowej uprawiana jest przez ministerstwo spraw zagranicznych, kierowane przez ministra spraw zagranicznych. W dużej mierze od  działania tego organu państwowego zależy efektywność działań polityki zagranicznej. Do najważniejszych zadań polityki zagranicznej w pierwszym rzędzie należy określanie długofalowej strategii dotyczącej pozycji państwa poza granicami kraju oraz ustalanie taktyki, która pozwoli po kolei zrealizować zamierzone cele. Polityka zagraniczna ma możliwość korzystania z takich metod jak perswazja, nakłanianie a nawet nacisk by przeforsować swoją strategię. Wykorzystywane są również odpowiednie środki zapewniające sukces polityki na określonym polu działania. Mogą to być środki psychospołeczne polegające na przykład na współpracy naukowej. Może również stosować środki polityczne oraz prawne w postaci wszelkiego rodzaju rozmów, konsultacji, negocjacji lub pokojowych rozwiązań sporów na szczeblu międzynarodowym. Polityka zagraniczna państwa jest uprawniona do stosowania środków ekonomicznych by osiągnąć zamierzony cel jaki został jej postawiony w postaci pomocy gospodarczej, przesunięcia spłat kredytów a nawet wprowadzenia embarga. W ostateczności wykorzystywane są  środki militarne takie jak demonstracja sil, interwencja a także wypowiedzenie wojny.

Większość państw wykorzystując  politykę zatrudnienia ma wpływ  na sytuację rynku pracy, na którym pojawiają się oferty przedsiębiorców, którzy tworzą miejsca pracy i w ten sposób poszukują siły roboczej. Polityka zatrudnienia ma za zadanie pogodzić interes zarówno osób poszukujących zatrudnienia jak i również ich przyszłych pracodawców.
We współczesnym świecie najważniejszy cel jaki jest postawiony przed polityką zatrudnienia to zapobieganie bezrobocia oraz skutków jakie się z nim wiążą. Bezrobocie stało się bolączką wielu państw. To zjawisko społeczne wynika z braku propozycji pracy osobom zdolnym a także deklarującym chęć do jej wykonania. Istnieje wiele powodów bezrobocia. Wiele osób traci pracę w wyniku przekształceń gospodarczych, zmian technologicznych, które nie wymagają dotychczasowego stanu zatrudnienia a także w wyniku upadłości określonych gałęzi gospodarczych. Również młodzi ludzie, którzy ukończyli dopiero edukację nie stanowią profesjonalnej i pełnej doświadczenia grupy zawodowej mają trudności ze znalezieniem pracy powiększając liczbę bezrobotnych. Wszelkiego rodzaju zawirowania gospodarcze mogą doprowadzić do zwiększenia bezrobocia  czego przykładem może być ostatni kryzys gospodarczy.

Polityka zatrudnienia spełnia z reguły dwie zasadnicze funkcje. Pierwsza z nich to funkcja społeczna, która wiąże się z poziomem oraz warunkami rozwoju społeczeństwa. Z kolei funkcja ekonomiczna związana jest bezpośrednio z rozwojem gospodarczym. Polityka zatrudnienia ma głównie za zadanie prowadzenie bilansu dotyczącego zatrudnienia zarówno w całym kraju jak i określonym regionie. W zależności od struktury demograficznej oraz geograficznej kształtuje struktury, które odpowiadają potrzebom rynku pracy. Istotne znaczenie dla polityki zatrudnienia ma również przygotowanie kwalifikacyjne siły roboczej, która jest wówczas w stanie spełnić zapotrzebowania na pracowników określonej profesji.  Niesie również pomoc osobą mających problemy ze znalezieniem zatrudnienia poprzez organizowanie specjalnych zajęć  a nawet szkoleń. Przede wszystkim niesie pomoc osobom niepełnosprawnym, kobietom oraz młodocianym. Specjalne fundusze przeznaczone na samozatrudnienie lub stworzenie miejsc pracy dla osób bezrobotnych jest jednym z narzędzi jakie wykorzystuje polityka zatrudnienia by zmniejszyć bezrobocie a tym samym poprawić sytuację na rynku pracy.